Drzwi turkusowe - "Sen o Kopciuszku"

dla (M)...

Ten czas, gdy ulatuje cała magia relacji, gdy z uśmiechu bliskiej osoby znika blask czegoś co może zaprowadzić cię na ścieżki tak dotąd nieudeptane, a w zamian pojawia się tylko spojrzenie świadczące, że było fajnie.

Ta książka zamykająca się w nieznacznej chmurze kurzu.

Dawno nie miał okazji, żeby pozwolić sobie na nie wstawanie rano i zwinięcie się w kłębek po uszy zaszyty pod kołdrą.

Chciał dać sobie kilka dni na dojście do siebie, na oswojenie w sobie znowu tej niedocenianej przeze niego towarzyszki - samotności. "Przecież nigdy cię nie rozczarowałam" zdawała się szeptać mu do ucha ta część jego natury która lubiła szydzić z jego prób. "Skąd ta niewdzięczność każąca ci mnie zdradzać za każdym razem" - kontynuowała.

Drzwi turkusowe - "Związane ręce"

Całkowita ciemność, taka, że wzrok nie potrafi uchwycić nawet konturu kształtu pomieszczenia. Nie wiesz czy to zasługa miękkiej opaski na oczach, czy ciemności nocy. Może jednego i drugiego.

Czujesz, że Twoje ręce są związane za plecami przyjemnie chłodnym kawałkiem jedwabiu.

Wiesz jedno, siedzisz na swoich podkulonych pod Ciebie stopach, bez ubrania. Jest przyjemnie ciepło, powietrze nie zdradza się żadnym powiewem.

Tylko Twój instynkt w tej ciepłej ciszy wyczuwa czyjąś obecność - nie niepokoi Cię to. Choć nie wiesz gdzie jesteś ani nie masz pewności kto jest obok czujesz dziwny spokój.

Drzwi turkusowe - "Niebyt"

„Niebyt” – brak czasu... przestrzeń i brak przestrzeni jednocześnie, jasnoniebieska poświata, której nieodczuwalny jako zimna. Nie ma czegoś takiego jak temperatura, albo jest tak idealnie dopasowana do naszej, że jej w ogóle nieodczuwalny , żadnych kształtów, wysokości i depresji, brak cieni i półcieni. Tylko My, na wyciągniecie dłoni od siebie, siedzimy po turecku twarzami do siebie, nadzy, bez skrępowania...

I jeszcze jedno – cisza...

Patrzymy sobie w oczy, poważnie, długo....

Potem jednocześnie wyciągamy dłoń żeby dotknąć policzka partnera, ruch idealnie równy jakby czuwał nad nim jakiś tajemniczy choreograf.

Drzwi turkusowe - "Sen"

Rozsyłam za Tobą swoje myśli, niczym posłańcy, fioletowe wstążki gęstego dymu moich myśli, rozchodzą się z mojego balkonu w poszukiwaniu Ciebie.

Możliwe że już Cię spotkały rozplątując niesforny kosmyk Twoich włosów, prześlizgując się po opuszkach palców Twojej dłoni gdy idziesz przez miasto dając złudzenie mojego kontaktu, możliwe, że bezwstydnie otarły się o Twoją pierś, wywołując przyjemne mrowienie i myśl o mnie która pojawia się nagle podczas codziennej czynności. Możliwie, że bezczelnie prześliznęły się pomiędzy Twoimi nogami, frywolnie zostawiając wilgotny ślad śliny na Twoim sromie.

Taaak...... Już Cię namierzyły.

Nie domykaj wieczorem okna do sypialni - przyjdą.